From RA 9003 to SB 162: Legarda sustains fight for waste workers’ rights

Twenty-five years after authoring Republic Act No. 9003, the Ecological Solid Waste Management Act, Senator Loren Legarda continues to advance stronger safeguards for waste workers through Senate Bill No. 162, or the proposed Magna Carta of Waste Workers, which she refiled in the 20th Congress after first introducing the measure during the 19th Congress.

Legarda pointed to the continuing gaps in the implementation of the country’s solid waste management framework, particularly poor enforcement and unsafe waste-management practices that expose workers and communities to environmental, public-health, and occupational risks.

She noted that there are around 1.8 to 2.3 million waste pickers and waste workers in the Philippines, many of whom remain informal, unregistered, and unaccounted.

Legarda said the urgency of the measure was reinforced after meeting with representatives and leaders of the Philippine National Waste Workers Alliance earlier this year. During the dialogue, waste workers shared that many still lack adequate social protection, work without formal contracts, and receive no overtime pay, night shift differential, or hazard pay despite dangerous working conditions.

“Hindi dahil walang kontrata ang isang waste picker ay wala na siyang karapatan. Hindi dahil arawan o impormal ang kanyang trabaho ay mas mababa na ang halaga ng kanyang buhay. Manggagawa sila. May pamilya silang binubuhay. May dignidad silang dapat kilalanin at mga karapatang dapat protektahan,” she said.

The dangers they face, Legarda stressed, can be a matter of life and death. She recalled the collapse of the Binaliw Landfill in Cebu, which left 36 people dead and 18 injured, as well as the Payatas tragedy that helped spur the enactment of RA 9003.

“No one who keeps our communities clean should die buried under the very garbage they helped control. Sa likod ng bawat manggagawang nasawi sa landfill, may pamilyang naghihintay sa kanyang pag-uwi. Ang hanapbuhay ay dapat nagbibigay-buhay sa pamilya, hindi kumukuha ng buhay,” she stressed.

SBN 162 seeks to address these conditions by establishing safeguards for government, private-sector, and informal waste workers through fair compensation, hazard and emergency pay, health and safety measures, access to social protection, and appropriate protective equipment. It also guarantees key labor rights for private-sector workers, provides additional assistance for qualified government workers, and formally recognizes informal waste worker organizations to facilitate access to government support and representation.

“Marami tayong sinasabi tungkol sa recycling, zero waste, at circular economy. Pero sa likod ng lahat ng ito ay mga kamay na araw-araw na namumulot, naghihiwalay, nagbubuhat, at naglilinis ng ating basura. Kung mahalaga sa atin ang malinis na komunidad, dapat mahalaga rin sa atin ang mga manggagawang nagpapanatili nitong malinis,” Legarda said.

Legarda stressed that the Magna Carta of Waste Workers is a measure of public health, climate action, and social justice.

“If we can pass laws to regulate waste and design climate pathways, we can pass a law to ensure that the people who make those pathways possible do not have to risk their lives just to earn a day’s wage. When we protect our waste workers, we protect the very foundation of a clean, healthy, and sustainable Philippines,” she concluded. (30)

————————————————————————-

Mula RA 9003 hanggang SB 162: Legarda patuloy na lumalaban para sa karapatan ng waste workers

Dalawampu’t limang taon matapos niyang isulong ang Republic Act No. 9003, o Ecological Solid Waste Management Act, patuloy na pinapalakas ni Senadora Loren Legarda ang proteksyon para sa mga waste worker sa pamamagitan ng Senate Bill No. 162, o Magna Carta of Waste Workers, na muli niyang inihain sa ika‑20 Kongreso matapos unang ipanukala sa ika‑19 Kongreso.

Binigyang‑diin ni Legarda ang patuloy na kakulangan sa pagpapatupad ng solid waste management framework ng bansa, lalo na ang mahina at hindi ligtas na waste‑management practices na naglalagay sa panganib sa mga manggagawa at komunidad.

Tinukoy niya na may tinatayang 1.8 hanggang 2.3 milyong waste pickers at waste workers sa Pilipinas, marami sa kanila ay nananatiling impormal, hindi nakarehistro, at hindi nabibilang.

Ayon kay Legarda, lalo pang naging mahalaga ang panukala matapos ang kanyang pakikipagpulong sa mga kinatawan at lider ng Philippine National Waste Workers Alliance ngayong taon. Ibinahagi ng mga manggagawa na marami pa rin ang walang sapat na social protection, nagtatrabaho nang walang kontrata, at hindi nakatatanggap ng overtime pay, night shift differential, o hazard pay sa kabila ng mapanganib na kondisyon.

“Hindi dahil walang kontrata ang isang waste picker ay wala na siyang karapatan. Hindi dahil arawan o impormal ang kanyang trabaho ay mas mababa na ang halaga ng kanyang buhay. Manggagawa sila. May pamilya silang binubuhay. May dignidad silang dapat kilalanin at mga karapatang dapat protektahan,” ani Legarda.

Binigyang‑diin niya na ang mga panganib na kinakaharap ng mga waste worker ay usapin ng buhay at kamatayan. Ipinunto niya ang pagbagsak ng Binaliw Landfill sa Cebu na ikinasawi ng 36 katao at nasugatan ang 18, gayundin ang trahedya sa Payatas na naging daan sa pagpasa ng RA 9003.

“No one who keeps our communities clean should die buried under the very garbage they helped control. Sa likod ng bawat manggagawang nasawi sa landfill, may pamilyang naghihintay sa kanyang pag‑uwi. Ang hanapbuhay ay dapat nagbibigay‑buhay sa pamilya, hindi kumukuha ng buhay,” diin ni Legarda.

Nilalayon ng SBN 162 na tugunan ang mga kondisyong ito sa pamamagitan ng pagbibigay ng mga safeguard para sa mga waste worker sa pamahalaan, pribadong sektor, at impormal na hanay: makatarungang sahod, hazard at emergency pay, mga hakbang sa kalusugan at kaligtasan, access sa social protection, at angkop na protective equipment. Tinitiyak din nito ang pangunahing karapatan sa paggawa para sa mga nasa pribadong sektor, dagdag na benepisyo para sa mga kuwalipikadong government workers, at pormal na pagkilala sa mga organisasyon ng impormal na waste workers upang magkaroon ng akses sa suporta at representasyon mula sa pamahalaan.

“Marami tayong sinasabi tungkol sa recycling, zero waste, at circular economy. Pero sa likod ng lahat ng ito ay mga kamay na araw‑araw na namumulot, naghihiwalay, nagbubuhat, at naglilinis ng ating basura. Kung mahalaga sa atin ang malinis na komunidad, dapat mahalaga rin sa atin ang mga manggagawang nagpapanatili nitong malinis,” ani Legarda.

Ipinahayag ni Legarda na ang Magna Carta of Waste Workers ay panukalang batas para sa pampublikong kalusugan, climate action, at social justice.

“If we can pass laws to regulate waste and design climate pathways, we can pass a law to ensure that the people who make those pathways possible do not have to risk their lives just to earn a day’s wage. When we protect our waste workers, we protect the very foundation of a clean, healthy, and sustainable Philippines,” pagtatapos niya. (30)